Angst voor explosieve rattenpopulatiegroei

Dit bericht is geplaatst op 22 november 2019 in Nieuws, Onderzoek en advies

Er zijn zorgen voor een explosieve groei van de rattenpopulatie als in 2023 de chemische bestrijding door particulieren verder aan banden wordt gelegd. De overlast van ratten neemt toe, bijvoorbeeld in Rotterdam worden steeds meer klachten ontvangen van inwoners, vooral rond de Markthal en het grote grasveld bij de Binnenrotte.

Het beleid voor de aanpak van de ratten is op dit moment ernstig versplinterd. Zo gaat het ministerie van Volksgezondheid over het bestrijden van ziekten zoals koorts, leptospirose-bacteriën en de ziekte van Weil, ziekten die allemaal door ratten verspreid worden. Schade aan veevoervoorraden en stalbranden vanwege doorgeknaagde elektriciteitskabels vallen onder het portfolio van het ministerie van Landbouw. De bestrijdingsmiddelen tegen ratten vallen onder Infrastructuur en Waterstaat en Binnenlandse Zaken gaat over de gemeentelijke bestrijdingsdiensten.

Explosie

Er zijn op dit moment geen andere middelen dan gif, of de ouderwetse rattenval verkrijgbaar. Echter, de verschillende soorten chemische bestrijdingsmiddelen (rodenticiden) op de markt mogen vaak niet gebruikt worden door particulieren. Omdat wordt het gebruik van deze bestrijdingsmiddelen in 2023 nóg verder aan banden wordt gelegd, wordt een een explosieve groei van de rattenpopulatie verwacht.  Een rattenpaar produceert immers in één jaar wel tachtig nakomelingen. Als de gifstoffen in de ban gaan zonder dat er alternatieven zijn, zal de rattenpopulatie dus exponentieel groeien, zo is de vrees.

Oplossing

Hoe moet het rattenprobleem dan worden opgelost? Slordig aangeboden huisvuil, slecht gesloten containers van de horeca en het zwerfvuil in de grote steden, vormen een grote aantrekkingskracht voor ratten. Gebiedscommissie Centrum in Rotterdam stelt voor om beter de straat te vegen, nauwkeuriger huisvuil op te halen en te voorkomen dat er etensresten op straat achtergelaten worden. Hierdoor zullen de ratten zich minder thuis voelen en elders naar eten gaan zoeken.